Wat bullet journaling is

Bullet journaling is een analoog organisatiesysteem, ontwikkeld door ontwerper Ryder Carroll en volledig gepubliceerd in zijn boek The Bullet Journal Method uit 2018. Het is een notitieboek-gebaseerde methode om taken, gebeurtenissen en notities vast te leggen, en is opgebouwd rond regelmatige evaluatie: het systeem vraagt je om te kijken wat je hebt opgeschreven, dit te beoordelen en te beslissen wat je ermee doet.

Vier onderdelen vormen de basis. Een index fungeert als een doorlopende inhoudsopgave. Een toekomstlogboek slaat gebeurtenissen en taken voor de komende maanden op. Een maandlogboek brengt de nabije toekomst in beeld aan het begin van elke maand. Een daglogboek is waar het meeste schrijven plaatsvindt, en loopt continu door het notitieboek met de datum als kop.

Dit alles wordt bijeengehouden door snel noteren: een afkorting om informatie snel vast te leggen met bolletjes voor taken, streepjes voor notities en cirkels voor gebeurtenissen. Een voltooide taak krijgt een X. Een taak die wordt doorgeschoven krijgt een pijl. Iets doorstreept is niet langer relevant. Deze notatie kost ongeveer tien minuten om te leren.

Bovenop deze basis voegen beoefenaars collecties toe: pagina’s gewijd aan een specifiek onderwerp (een leeslijst, een gewoonte-tracker, en notities over een project). Collecties zijn waar je het systeem kunt verfijnen en, blijkbaar, het gedeelte dat de meeste schrijvers in de war brengt.

Het probleem dat het moest oplossen

Carroll ontwikkelde het systeem na jaren van het managen van zijn eigen aandachtstekortstoornis. Het probleem dat hij probeerde op te lossen werd zo geformuleerd: hoe blijf je helder en doelgericht in een wereld die meer informatie, taken en aandachtseisen genereert dan een mens comfortabel kan verwerken.

Zijn argument over digitale hulpmiddelen is het waard om te begrijpen voordat je een notitieboek oppakt. Meldingen, oneindig scrollen, het moeiteloos toevoegen van nieuwe taken: deze kenmerken van digitale productiviteitssystemen moedigen accumulatie aan in plaats van onderscheidingsvermogen. Een notitieboek kan je niet waarschuwen. Het kan geen items toevoegen zonder dat jij ze opschrijft. Elke invoer vereist een kleine, bewuste handeling.

Carroll beschouwt het bullet journal als een oefening in bewuste aandacht, waarbij je bij elke wekelijkse en maandelijkse evaluatie steeds dezelfde vraag stelt: Verdient dit hier te staan? Taken die van dag tot dag worden doorgeschoven zonder voltooiing creëren opzettelijk een lichte wrijving. Als iets het niet waard is om opnieuw op te schrijven, is het waarschijnlijk ook niet het waard om te doen.

Die vraag in gedachten houden voordat je een pagina opzet is belangrijker dan welke lay-out of collectie je kiest. De spreads volgen uit het denken; ze creëren het niet.

Het kernsysteem ziet er zo uit

Carrolls systeem vereist heel weinig om te beginnen: een notitieboek, een pen en bekendheid met vier onderdelen.

Snel noteren gebruikt een punt om taken te markeren, een streepje voor notities en een cirkel voor gebeurtenissen. Een voltooide taak krijgt een X door de punt. Een taak die wordt doorgeschoven krijgt een pijl. Een taak die niet langer relevant is wordt doorgestreept. Deze notatie dient als de gemeenschappelijke taal op elke pagina in het notitieboek.

De index is een inhoudsopgave die wordt bijgewerkt naarmate er nieuwe pagina’s worden toegevoegd. Paginanummers worden vanaf het begin genoteerd of toegevoegd terwijl je bezig bent. Het toekomstlogboek beslaat de komende maanden, meestal zes tegelijk, met een klein gedeelte voor elke maand. Gebeurtenissen en taken die bij een toekomstige maand horen worden hier genoteerd en overgezet naar het maandlogboek wanneer die maand aanbreekt.

Het maandlogboek opent elke nieuwe maand met twee tegenoverliggende pagina’s: één voor een kalenderweergave, één voor een takenlijst. Het daglogboek loopt vanaf daar door, waarbij elke dag begint waar de vorige eindigde.

Dat is het complete originele systeem. Veel beoefenaars voegen aanzienlijk meer toe. Of dat verstandig is, wordt besproken in de volgende sectie.

Waarom sjablonen een valkuil zijn

Zoek online naar bullet journal ideeën en je vindt duizenden spreads: pagina’s om gewoontes, stemmingen, financiën, slaap, waterinname, gelezen boeken, bekeken films, dankbaarheid, doelen enzovoort bij te houden. Veel zijn prachtig gemaakt. De meeste zullen je niet helpen.

Een spread kopiëren slaat het enige deel van het proces over dat het nuttig maakt: beslissen of je het nodig hebt. Een gewoonte-tracker heeft waarde als je echt probeert een gewoonte op te bouwen of te monitoren, en als het wekelijks bekijken ervan je gedrag zal veranderen. Na twee weken invullen en dan laten liggen is het gewoon verspilde aandacht.

Carroll is hier expliciet over in zijn boek. Collecties die werken ontstaan uit echte behoeften, geïdentificeerd door reflectie. Een spread gekopieerd van Instagram weerspiegelt iemands anders behoeften en denken. Het kan er georganiseerd uitzien. Toch is het georganiseerd voor het brein van iemand anders.

De overweldiging die veel mensen voelen bij het starten komt door deze mismatch: te veel opties, te veel visuele inspiratie, geen kader om te beslissen wat daadwerkelijk in hun notitieboek hoort. Meer inhoud toevoegen lost dat niet op. Beginnen met alleen het kernsysteem, voor een hele maand, en collecties laten ontstaan uit echte wrijving, uit dingen die je steeds vergeet of informatie die je graag op één plek zou hebben, levert een notitieboek op dat daadwerkelijk wordt gebruikt.

Een spread ontworpen rond je eigen vraag, hoe eenvoudig ook, zal je beter dienen dan het mooiste sjabloon dat je online vond. Het stellen van die vraag is een deel van het werk.

Hoe te beslissen wat je bijhoudt

Voordat je een collectie toevoegt, zijn er drie vragen waar je even bij stil moet staan.

Welk probleem probeer ik op te lossen? Een collectie zou moeten bestaan als reactie op iets: een terugkerend gevoel van wanorde op een bepaald gebied, informatie die nu verspreid is, een gewoonte die niet gevormd wordt. Als het eerlijke antwoord is dat een pagina er aantrekkelijk uitziet maar er geen onderliggende wrijving is, dan is de collectie decoratief. Er is niets mis met decoratie, maar het is goed om te weten wat wat is.

Zal het bekijken hiervan iets veranderen? Een tracker verdient zijn plek alleen als het bekijken ervan je anders laat handelen. Een stemmings-tracker die wekelijks wordt bekeken kan patronen onthullen die het waard zijn om te begrijpen. Dezelfde tracker die nooit wordt bekeken is slechts een registratie. Het bekijken is het punt.

Hoe eenvoudig kan dit zijn? Collecties neigen ernaar om in de loop van de tijd complexer te worden. Hoe uitgebreider een spread, hoe hoger de onderhoudskosten en hoe groter de kans dat het wordt opgegeven als het leven druk wordt. Beginnen met de minimale versie en alleen toevoegen als die minimaal niet voldoende blijkt, is een redelijke regel voor bijna elke collectie.

Deze vragen leveren geen lijst op van wat je moet bijhouden. Ze leveren een manier van denken die op elk onderwerp toepasbaar is. Dat is de bedoeling: de collecties zijn het resultaat van reflectie, niet de input.

Waarom mensen stoppen, en wat dat betekent

De meeste mensen die bullet journaling proberen en ermee stoppen beschrijven dezelfde volgorde: een enthousiaste start, een periode van consistent gebruik, een onderbreking, dan schuldgevoel over die onderbreking, en vervolgens niet meer terugkeren. Het notitieboek ligt op het bureau als een milde verwijt.

Stoppen betekent meestal dat het gebruikte systeem niet helemaal het juiste was, of dat het meer complexiteit had opgebouwd dan de praktijk kon volhouden in drukkere periodes. Een bullet journal opgebouwd rond geleende collecties vereist meer onderhoud dan een die is gebaseerd op echte behoeften. Als het leven versnelt, vallen de geleende onderdelen als eerste weg, en voelt het overgebleven systeem niet langer coherent.

Terugkeren naar het minimum is nuttiger dan een nieuw notitieboek beginnen met hernieuwde inzet. Daglogboek, maandlogboek, niets anders, voor twee of drie weken. De collecties die het waard zijn om te hebben maken zichzelf bekend door hun afwezigheid, door de dingen die je wilt noteren maar nergens kwijt kunt.

Een verwaarloosd journal halverwege de maand oppakken is ook helemaal mogelijk. Carrolls systeem vereist geen continuïteit in vorm. Open een nieuwe pagina, schrijf de datum van vandaag en begin.

Wat je echt nodig hebt om te beginnen

Een notitieboek met genummerde pagina’s, of een die je zelf wilt nummeren. Een pen die consistent schrijft en waar je comfortabel mee kunt schrijven voor langere periodes. Verder is niets nodig.

Het notitieboek hoeft niet gestippeld te zijn, hoewel veel mensen een stippenraster veelzijdiger vinden dan lijnen voor het combineren van geschreven notities met eenvoudige lay-outs. De grootte hangt af van hoe en waar je schrijft: A5 is het meest gebruikte formaat, groot genoeg voor comfortabel schrijven, draagbaar genoeg om mee te nemen. Prijs is minder belangrijk dan gevoel. Een notitieboek dat er te kostbaar uitziet om er imperfect in te schrijven is het verkeerde notitieboek.

Het bullet journal zal doorstreepte taken, verlaten collecties en dagen die in twee regels zijn vastgelegd bevatten. Een notitieboek dat dat soort gebruik uitnodigt, dat niet tegenstribbelt om geopend, gemarkeerd en weer losgelaten te worden, is het juiste.

Scriveiner maakt pennen ontworpen voor dagelijks gebruik, in drie schrijfmodi. Wij geloven dat een mooi werkende rollerball pen gemakkelijk een Bullet Journal zal begeleiden. Minimalistische vintage esthetiek is geworteld in de Britse penmakerstraditie; de schrijfkern wordt geproduceerd door het bedrijf, vertrouwd door andere toonaangevende Europese penmakers. De volledige collectie is hier.